Slachtoffer van zijn eigen stommiteit

15 September 2009 door Ralph Blijlevens DENEKAMP - Het zou de dag moeten worden van Dirk Oude Ophuis, de 24-jarige geletruidrager van de wielerformatie Asito-Craft. Welgeteld één punt bedroeg voor de start van het achtste en laatste criterium zijn voorsprong in het algemeen klassement op Wouter de Groot (Lochem). En waar anders dan in zijn eigen woonplaats kon Oude Ophuis de eindoverwinning behalen. Teammanager Herman Snoeijink had niets aan het toeval overgelaten, hij had liefst acht ploeggenoten van Oude Ophuis naar de start in Denekamp gestuurd. Met slechts één opdracht: zorg dat De Groot niet meer punten scoort dan Oude Ophuis. Waar Snoeijink geen vat op had, was een onbesuisde actie van de klassementsleider zelf. Die knalde na een tussensprint tegen de hekken. De zadelpen brak daarbij af en op een te kleine fiets van ploeggenoot Bas Waaijer verloor Oude Ophuis de aansluiting met de koplopers. Weg eindzege. „Een ontzettende domme actie van mezelf”, sprak de Denekamper na afloop beteuterd. „Eigen schuld.” Even terug naar de situatie vóór dat moment. Oude Ophuis en zijn ploegmaats controleren de koers. Sebastiaan Kamphuis (Hengelo) op kop, de rest in het peloton. De drie koplopers verdelen de 10 punten van de eerste tussensprint. Het overgebleven punt gaat naar Oude Ophuis zelf die in de sprint De Groot klopt. Alles loopt geheel volgens plan. Helemaal wanneer het gele tricot zich aan weet te sluiten bij de kopgroep, die dan uit vier Asito-renners en vier ‘solisten’ bestaat. Controle is het toverwoord. Een steekje valt echter in de laatste tussensprint. Oude Ophuis: „Marc (ploeggenoot Reef, red.) won die, maar eigenlijk had ik moeten winnen. Dat wilde ik hem toen zeggen.” Twee probleempjes: de snelheid was zeer hoog en een scherpe bocht kwam steeds dichterbij. Oude Ophuis zag het te laat. „Met m’n achterwiel raakte ik de stoeprand en toen was er geen houden meer aan. Het gebeurde ook nog in een bocht waar heel veel bekenden van me stonden...” Samen met een aantal renners die Oude Ophuis in zijn val meesleurde, liep hij terug naar de jurybus om daar aan te kunnen sluiten bij de koplopers. In de tussentijd had Waaijer zijn fiets afgestaan aan zijn ‘kopman’. Alles conform de reglementen, oordeelden de wedstrijdcommissarissen ter plekke. Tot grote woede van Arne Hassink, de Achterhoeker die overeind was gebleven en een ontsnapping in rook zag opgaan. De opoffering van Waaijer was goed bedoeld, maar had niet het gewenste resultaat. „Zijn fiets was te klein voor mij, het lukte me daardoor niet de aansluiting bij de kopgroep te krijgen.” Een achtste plaats, meer zat er niet in voor Oude Ophuis. Kleine pleister op de wond was de dagzege voor Asito in de persoon van Tim Nederlof. Marc Reef werd tweede, maar het zegegebaar van de nummer drie, Wouter de Groot, was veelzeggend. Na vorig jaar pakte hij opnieuw de eindoverwinning van de Criterium Cup (zie kader). Oude Ophuis stond er bij en keek er naar. Met in zijn ene hand de afgebroken zadelpen. „Uitgerekend vandaag in Denekamp”, zuchtte hij. Al te lang treuren en kwaad zijn op z’n eigen valpartij wilde hij niet. „Ik vond het al fantastisch hier vandaag in het geel te mogen rijden. Met als die mensen langs het parcours. Natuurlijk was het perfect geweest als ik uiteindelijk had gewonnen, maar ja... Ik denk dat ik straks maar een biertje ga drinken voor de Denekamper missionarissen. Dat was ik anders ook van plan geweest, alleen dan iets feestelijker.” In welk wielershirt hij volgend jaar koerst, is nog niet duidelijk. Slaagt Snoeijink er niet in een opvolger te vinden voor hoofdsponsor Asito, dat het na twee jaar voor gezien houdt, dan is de kans groot dat Oude Ophuis terugkeert naar de Oldenzaalse Wielerclub OWC. „Ze hebben het daar goed voor elkaar.”